Vogue Paris Październik 2014 Natasha Poly

Cześć ;)

Tak jak to było z Harper's Bazaar, numer październikowy Vogue, a przynajmniej okładka jest o wiele lepsza niż wrześniowa. Moim zdaniem, okładka świetna, jedna z najlepszych, jakie widziałem. Naturalna, delikatna i pełna wdzięku. Mamy tu nagość zakrytą, która wypada tak, jak ja uwielbiam. Mimo tego, że widać dużo, naszą uwagę (a przynajmniej moją) najbardziej przykuwa, twarz Natashy i jej dziecka. Bardzo cenię sobie w takich zdjęciach to, że wypadają szlachetnie, a nie wulgarnie. Do tego, futro, które nadaje temu zdjęciu jeszcze więcej lekkości. Do tego nieziemska sesja, którą niżej zobaczycie.
Jak wam się podoba ta okładka?

Hi ;) 
Just as it was with Harper's Bazaar, Vogue October's number, or at least cover is much better than the September. In my opinion, cover great, one of the best I've seen. Natural, delicate and graceful. We have hidden nudity, which falls as I love it. Despite the fact that you see a lot, our attention (or at least my) most catches, face Natasha and her baby. I do appreciate such pictures that fall nobly, not vulgar. For this, fur which gives this picture even more lightness. For this unearthly session you will see below.
How do you like this cover?
Translated by Google

 

Into the wild, do tej sesji zdjęcia wykonał Lachlan Bailey, a realizacją zajęła się Geraldine Saglio. Mamy tu oczywiście, naszą piękną, Anję Rubik. Jak już wiele razy powtarzałem, hitem tego sezonu, są wełniane swetry. Modelka na niektórych zdjęciach, ma ich na sobie, nawet kilka sztuk. Anja zawsze wypada świetnie, tak też jest tutaj. Z tej sesji, mam dwa ulubione zdjęcia; to na którym modelka je jabłko i to obok. W całej sesji mamy m. in. ubrania z H&M, Marc Jacobs, Falke, Isabel Marant, Maison, Stella McCartney i Zadig & Voltaire. Bardzo podoba mi się ten surowy, wiejski klimat i wiele odcieni brązu, szarości i kremowego na ubraniach.

Into the wild, to the photo session done Lachlan Bailey, and execution took Geraldine Saglio. We have, of course, our beautiful, Anja Rubik. As has been repeated many times, hit this season, are wool sweaters. Model in some pictures, have them wearing several pieces. Anja always falls great, so it is here. In the session, I have two favorite images; is where the model eating an apple and is next. Throughout the session we m. Al. clothes from H & M, Marc Jacobs, Falke, Isabel Marant, Maison, Stella McCartney and Zadig & Voltaire. I really like the raw, rustic feel and many shades of brown, gray and cream on clothing.
Translated by Google

Vent du nord, to sesja autorstwa Gregory Harris, zrealizowana przez Veronique Dirdy. Nie lubię sesji, w których wszystkie zdjęcia są czarno-białe, bo wszystkie są dla mnie podobne. W tej największy nacisk został położony na męskie garnitury, futra i płaszcze oraz luźne stylizacje. Mamy tu zestawy, od Isabel Marant, Ter et Bantine, Faconnable, Iro. Osobiście, zachwyciło mnie futro od MSGM (1 kolaż, 2 zdjęcie). Na zdjęciach, wspaniale wypadają faktury i wzory, szczególnie grube nici i wyraźne sploty. Moim zdaniem sesja jest dobra, ale jakby oklepana.

Vent du Nord, a session by Gregory Harris, made ​​by Veronique Dirdy. I do not like the session in which all the photos are black and white, because they are all like me. In the greatest emphasis has been placed on men's suits, coats and coats and loose designs. We have sets of Isabel Marant, Ter et Bantine, Faconnable, Iro. Personally, amazed me fur from MSGME (1 collage 2 photos). In the pictures, great textures and patterns fall, especially thick thread and distinct strands. In my opinion, the session is good, but if hackneyed.
Translated by Google

Un air de famille, czyli sesja okładkowa, autorstwa Mario Testino. Realizacją zajęła się Emmanuelle Alt. Moim zdaniem, najlepsza sesja modowa na świecie. Brak mi słów, aby to opisać. Każda fotografia dopięta na ostatni guzik. Wspaniała modelka z pięknym dzieckiem, w nieziemskich zdjęciach, wybitnego fotografa. Bardzo trudno wybrać mi ulubione zdjęcia, ale najlepsze z najlepszych to (3 kolaż, czrno-białe z wózkiem i to gdzie modelka leży na trawie z dzieckiem). Na zdjęciu z wózkiem dziecięcym, Natasha wygląda dumnie, wyrafinowanie i tajemniczo. Ostrości dodają jej buty z zadziornymi końcami, przy kostce i niesamowity kapelusz. Dwa zdjęcia, które zasługują na "wyróżnienie", to te (2 kolaż, w czarnym płaszczu; Chanel i to czarno-białe z dzieckiem). W całej sesji mamy też, wysokie buty od Versace, białą suknię ALEXANDER McQUEEN i długą, czerwoną suknię od Valentino.

Un air de famille, a session Cover, Mario Testino by. Addressed the implementation of Emmanuelle Alt. In my opinion, the best session of the modal in the world. I have no words to describe it. Each photo buttoned the last button. Gorgeous model with a beautiful child, otherworldly images, an outstanding photographer. Very hard to choose my favorite photos, but the best of the best are (3 collage, czrno-white with a trolley and this is where the model is lying on the grass with a child). Pictured with a pram, Natasha looks proudly, sophistication and mysterious. Focus adds her shoes with zadziornymi ends at the ankle and an amazing hat. Two photos that deserve a "distinction", these (2 collage, in a black coat, Chanel and a black and white with a child). Throughout the session, we also boots from Versace, Alexander McQueen white dress and long red gown from Valentino.
Translated by Google

Tom Boy, to sesja, do której zdjęcia wykonał David Sims, a realizacją zajęła się Emmanuelle Alt. Na samym wstępie muszę powiedzieć, że sesja nie jest w moim guście. Nie lubię tak dużej ilości ubrań, o tak odmiennych kształtach i kontrastujących ze sobą fakturach na raz. Jak dla mnie; Nie! Dwie najbardziej wyróżnione w tej sesji rzeczy to błyszczące faktury i odniesienia do zwierząt. Mój ulubiony look w tej sesji to ten z dużym płaszczem od Diesel i spodniami z dziurami od Chanel.

Tom Boy, the session, which made ​​photo David Sims, and execution took up Emmanuelle Alt. At the outset, I must say that the session is not in my taste. I do not like such a large amount of clothes, like different shapes and contrasting textures at once. As for me; No! The two most highlighted in this session, things are shiny texture and references to animals. My favorite look in this session is the one with a large jacket from Diesel and pants with holes from Chanel.
Translated by Google

Etat de Grace, zdjęcia: Alasdair McLellan, realizacja: Suzanne Koller. Na tą sesje można spojrzeć z dwóch stron, ale przede wszystkim jest to sesja, w której główną rolę gra biżuteria. Krytyczna strona, to taka, że tak naprawdę dostaliśmy 12 takich samych zdjęć. Jednak, ta optymistyczna, moim zdaniem polega przede wszystkim, że modelka na każdej fotografii wypada genialnie, a biżuteria wypada wspaniale.

Etat de Grace Photography: Alasdair McLellan, realization: Suzanne Koller. At this session can be seen from both sides, but primarily it is a session in which the main role is played by jewelry. Critical side, is the one that really got 12 of the same images. However, this optimistic, in my opinion, is primarily that the model in each photograph falls out brilliantly, and jewelry falls out great.
Translated by Google

Facebook - Klik

Fashion Projects - Klik

Lookbook - Klik

Google+ - Klik

Instagram - Klik

Tumblr - Klik

Ask - Klik

Jeśli post Ci się spodobał proszę, kliknij +1 w Google.

If you liked the post, please click +1 on Google.

Vogue Paris Wrzesień 2014 Natalia Vodianova

Cześć ;)

Przed nami dziś subiektywny przegląd, wrześniowego numeru francuskiego Vogue. Jak widać, na pierwszy rzut oka, okładka jest poniżej wszelkiej krytyki, więc nie będę się nad tym dłużej rozwodził. Nie wiem, co się nagle stało wszystkim fachowcom i profesjonalistom, że zrobili takie zdjęcia. Wreszcie, nie wiem, jakiej wielkości musiała być asteroida, która uderzyła redaktor naczelną, na skutek czego dopuściła to do druku.  Ubrania, świecą się, mienią, wyglądają tanio i tandetnie. Włosy, nie wiem po co, ale zrobili jej tak, aby imitowały, że są mokre. Skóra i usta, błyszczą się  na rudawy kolor, co sprawia, że wygląda jak... zardzewiały robot. Ale, największy znak zapytania pojawił się w mojej głowie, kiedy uważniej przyjrzałem się dekoltowi modelki. Jedna pierś Natalii, wygląda jak namalowana pastelą. Nie wiem jak można było do tego dopuścić.
Co do reklam, to zaczyna Louis Vuitton, który w tym sezonie nie wyszedł najlepiej. Dalej Prada, której męskiej kolekcji nie rozumiem i masakryczne zdjęcia Celine, na temat, których już się wypowiadałem. W czołówce znajduje się też zdjęcie kolekcji Chanel, z boską Cara Delevingne. Poza tym nie zabrakło rycerskiego Dolce&Gabbana, Giorgio Armani, Gucci i czarno-białych fotografii Saint Laurent.

Co wy sądzicie o okładce?

Hi ;) 

Before us today a subjective review, the September issue of French Vogue. As you can see, at first glance, the cover is a dismal performance, however, so I will not dwell on this any longer. I do not know what suddenly happened to all those skilled and professionals that have done such pictures. Finally, I do not know what size had to be an asteroid that struck chief editor, with the result that committed it to print. Clothes, light up, sparkle, they look cheap and tacky. Hair, I do not know why, but they did it in order to imitate that are wet. The skin and lips, sparkle in the reddish color, which makes it look like ... a rusty robot. But, the biggest question mark appeared in my head when closely looked at dekoltowi model. One breast Natalia looks like a painted pastel. I do not know how could this happen.
As for advertising, it begins to Louis Vuitton, who this season did not go well. Next Prada men's collection which I do not understand and gruesome photos of Celine, about which I spoke already. The list is a picture of the Chanel collection, the divine Cara Delevingne. Besides, do not run the knights Dolce & Gabbana, Giorgio Armani, Gucci and black-and-white photographs of Saint Laurent.

What do you think about the cover?

Translated by Google

Paris En Douce, to sesja, do której zdjęcia wykonał Lachlan Bailey. Na pierwszym zdjęciu (na łóżku) modelka bardzo przypomina mi Indile. Najbardziej do gustu przypadło mi zdjęcie z modelem. Ma coś w sobie. Chłopak jakby próbuje złapać z nią kontakt wzrokowy, ale ona woli patrzeć na zabiegane ulice "Miasta Miłości". Oczarowało mnie też kolorowe zdjęcie, gdzie modelka jest w pudroworóżowym sweterku od Hugo (210 euro). Fotografiie, wyglądają bardzo fajnie, widać na nich wyraźny paryski klimat. Sama modelka, rysy twarzy, fryzura i pewna grzeczność w stylizacjach. Wszystko to, nawiązuje do Francji. Świetnie zrobiona sesja.

Paris En Douce, the session, which made ​​photo Lachlan Bailey. On the first picture (on the bed) model reminds me Indile. The most liked accounted for a picture of me with the model. It has something in itself. Boy as if trying to catch eye contact with her, but she prefers to look at the hectic streets of the "City of Love". Charmed me too colorful image, where the model is in pudroworóżowym sweater from Hugo (210 euros). Photographs, they look very good, you can see them clearly Parisian atmosphere. Same model, facial features, hair style and a certain politeness in stylizations. All this refers to France. Made great session.

Translated by Google

Message Personnel, zdjęcia do tej sesji wykonał Gregory Harris. Tak jak przewidywałem, w tym sezonie królują swetry (najlepiej z dzianiny i oversize). Ta sesja jest kolejną, która to podkreśla. Podoba mi się to, że bądź co bądź, sesja jest spójna kolorystycznie, a tym spotykać się można co raz rzadziej. Wracają też wielkie bransolety i złoto w starym stylu. Na pochwałę, w zagranicznych sesjach, zasługuje dystans do marek. Przykładowo, mamy sandały z pytona (zdjęcie w prawym, dolnym rogu) i futro z H&M (lewa kolumna, trzecie zdjęcie). 

Message Personnel, pictures of this session made ​​Gregory Harris. As predicted, this season reign sweaters (preferably knitted and oversize). This session is another, which highlights. I like the fact that after all, the session is consistent in color, and you can meet at once less. They return a big bracelets and gold in the old style. Praise in the international sessions, deserves the distance to the brand. For example, we sandals with python (picture in the lower right corner) and fur from H & M (left column, third photo).

Translated by Google

Glamorama, fotografowali Mert Alas i Marcus Piggott. No to tak, nie da się nie zauważyć, że Vogue, coraz bardziej gustuje w półnagich zdjęciach. Moim zdaniem, jest to magazyn, przede wszystkim o modzie i wolę, gdy modelki jednak są ubrane, bo mam więcej do opisywania. Nie rozumiem zabiegu, związanego z tym, że modelka ma na sobie okropne majtki rodem z supermarketu. Moją uwagę, szczególnie przykuło czarno-białe zdjęcie (2 kolaż, 2 zdjęcie) na którym modelka jest ubrana w bardzo wyjątkowe spodnie. Chwile zastanawiałem się, jak ją skonstruowane? Olśniło mnie, prawdopodobnie mają one taką budowę jak dla klauna. Bardzo podoba mi się gra światła na największym zdjęciu z drugiego kolażu.  Modelka na tej fotografii ma na sobie płaszcz od Prada, figi z Intimissimi i (skórzane trampki wysokie do kolan) od Rick'a Owens'a.

Glamorama, photographed by Mert Alas and Marcus Piggott. Well, yes, it is impossible not to notice that Voué, at once more the likes of the half-naked pictures. In my opinion, this is a magazine is all about fashion and the will, but the models are dressed, because I have more to describe. I do not understand the procedure, associated with the fact that the model is wearing panties awful straight from the supermarket. My attention was particularly caught black-and-white photo (2 collage, 2 photo) where the model is wearing a very unique pants. Moments wondered how it constructed? Dawned on me, probably they have the structure as the clown. I really like the play of light on the biggest picture from the second collage. The model in this photograph is wearing a coat from Prada, figs with Intimissimi and (leather knee-high sneakers) from Rick Owens.

Translated by Google

Frechy, do sesji o tak wyjątkowym tytule, zdjęcia wykonał David Sims, a realizacją zajęła się Emmanuelle Alt. Na samym początku chciałem powiedzieć o dwóch zdjęciach, które moim zdaniem są mistrzostwem świata. Pierwsze (1 kolaż, największa fotografia) wygląda magicznie i tajemniczo. Zdjęcie to równie dobrze wyglądałoby na okładce książki fantasy, co horroru. Drugie zdjęcie (2 kolaż, prawy górny bok), to moim zdaniem najpiękniejsze na świecie, półnagie zdjęcie. Najpiękniejsze jest to, że mimo widocznych piersi modelki, najwięcej uwagi przykuwa radość na jej twarzy i w oczach, a fotografia nie jest wulgarna. Modelka na tym zdjęciu ma na sobie futro z szopa azjatyckiego od Etro i spodnie z Givenchy. 

Jakie jest wasze zdanie na temat tych dwóch zdjęć?

Frechy, a session with such a unique title, photos made ​​by David Sims, and execution took up Emmanuelle Alt. At the very beginning I wanted to say about the two pictures that I think are world championship. First (1 collage, the largest Photography) looks magically and mysteriously. This photo would look as good on the cover of fantasy books, what horror. The second picture (2 collage upper right side), it is in my opinion the most beautiful in the world, half-naked picture. The best thing is that, despite the apparent breast models, most attention is drawn joy on her face and eyes, and photography is not vulgar. The model in the picture is wearing a fur coat with raccoon asian from Etro and pants from Givenchy.

What is your opinion about these two pictures?

Translated by Google

Edie à Paris, zdjęcia wykonał Alasdair McLellan, a realizacją zajęła się Suzanne Koller. Moim zdaniem, najlepsze zdjęcia z tej sesji, to cztery czarno-białe z ostatniego kolażu. Są niecodzienne, podkreślają atuty modelki, jednak fotografia, która króluje na tle pozostałych jest w prawym, dolnym rogu kolażu. Modelka wygląda wspaniale, delikatnie, jak zagubiona dziewczynka w pałacu, która za razem chce popełnić samobójstwo. Sukienka od Gucci, niby skromna, ale dzięki kryształowym kwiatuszkom, przykuwa uwagę. Całkowitą odwrotnością tego zdjęcia, jest fotografia (2 kolaż, środkowy rząd - to mniejsze) na której modelka wygląda jak pospolita ulicznica. Dodatkowo, jedna noga wyszła trochę kwadratowo i szeroko.

Edie à Paris, pictures made​​ by Alasdair McLellan, and execution took Suzanne Koller. In my opinion, the best photos from this session, the four black-and-white with the last collage. They are unusual, highlight the strength model, however, photograph, which reigns against the other is in the lower right corner of the collage. The model looks great, gently, like a lost little girl in the palace, which for the time you want to commit suicide. Gucci dress, like a modest, but thanks to crystal kwiatuszkom, attracts attention. The exact opposite of this picture, is the photograph (2 collage, middle row - it's smaller) on the model looks like a common streetwalker. In addition, one leg went a little squarely and wide.

Translated by Google

Betty Blue, to sesja, do której zdjęcia zrobił Glen Luchword, a realizacją zajęła się Jane How. Zdjęcia, bardzo fajnie wypadły. Widać na nich typowy francuski klimat i elegancja z nutą wiejskiej arogancji. Moje ulubione zdjęcia, to dwa największe, z poszczególnych kolaży. Na tym, gdzie modelka siedzi w samochodzie, ma na sobie sweterek z moheru od Calvin Klein Collection. Na drugim, ubrana jest w sukienkę od Burberry Prorsum. Sesja inspirowana jest dramatem psychologicznym z lat 80tych, reżyserowanym przez Jean-Jacques Beineix, pt. "Betty Blue".

Betty Blue, the session, which did Glen Luchford photos, and execution took Jane How. Pictures came out very good. They show a typical French atmosphere and elegance with a hint of arrogance country. My favorite pictures are the two biggest, with individual collages. At this, where the model is sitting in the car, wearing a mohair sweater from Calvin Klein Collection. On the second, wearing a Burberry Prorsum dress from. The session is inspired by the psychological drama of the 80s, directed by Jean-Jacques Beineix, Fri "Betty Blue".

Translated by Google

Mono Chromie, zdjęcia do tej niezwykłej sesji beauty, wykonał dobrze znany m.in. z pracy dla Vogue, Mario Sorrenti, a realizacją zajęła się Marie Chaix. Oczywiście, najbardziej spodobało mi się zdjęcie, na którym modelka ubrana jest na czerwono. Kiedy, po raz pierwszy zobaczyłem zdjęcie, z czarnym kompletem, pomyślałem sobie: "gumowa wersja Maleficent". Mnie, fotografie bardzo się podobają.
Mam nadzieję, że w komentarzach wy wykażecie się kreatywnością na temat tej i pozostałych sesji.

Mono Chromie, pictures of this extraordinary session of beauty, made ​​well-known, among others, work for Vogue, Mario Sorrenti, and the execution took Marie Chaix. Of course, the most liked picture in which the model is dressed in red. Once, when I first saw the picture, with a black set, I thought, "rubber version of Maleficent". Me, photographs really like. 
I hope that in the comments you will be creative about this and other sessions.
Translated by Google

Facebook - Klik

Fashion Projects - Klik

Lookbook - Klik

Google+ - Klik

Instagram - Klik

Tumblr - Klik

Ask - Klik

Jeśli post Ci się spodobał proszę, kliknij +1 w Google.

If you liked the post, please click +1 on Google.